biedroneczki
pszczolki
motylki
zabki
krasnale
jezyki

Przedszkole Samorządowe Nr 4 (Myślenice - Centrum)

Przedszkole Samorządowe Nr 4
(Myślenice - Centrum)
ul. Berka Joselewicza 1
32- 400 Myślenice

tel/fax: 12 272 02 55

Wady postawy u dzieci

            Wiek przedszkolny w rozwoju dziecka to okres intensywnego kształtowania postawy ciała. To też  okres zagrożeń powstawania różnorodnych wad rozwojowych jak płaskostopie, koślawość i szpotawość kolan,  skolioza. To również czas na zapobieganie i korygowanie tych wad. Sylwetka, postawa ciała jest wyrazem stanu fizycznego , obrazem zdrowia dziecka. Prawidłowa postawa daje ładny zarys ciała, który swoim układem , budową i  funkcjonowaniem wyzwala odczucie piękna i harmonii. Wadliwa postawa i każde odchylenie w budowie ciała są obrazem mniejszych lub większych zaburzeń czynności organizmu. Zauważamy  ją dopiero, gdy wada postawy jest już zaawansowana, gdy powstały nieodwracalne zmiany w układzie mięśniowym i kostnym. Jedyną wówczas rzeczą, którą można zrobić, to nie pozwolić na dalszy rozwój wady. Postawa ciała jest cechą charakterystyczną każdego dziecka, po której możemy go poznać. W utrzymaniu tej postawy istotną rolę odgrywa przyzwyczajenie, a więc nawyk ruchowy. Może to być nawyk prawidłowej lub nieprawidłowej postawy ciała.

Częstymi przyczynami, które sprzyjają rozwojowi wad postawy i chorobom kręgosłupa są:

·       niedobór ruchu – siedzący tryb życia (sprzyja temu telewizja i komputer);

·       przyjmowanie jednorodnych i długotrwałych pozycji (siad na podwiniętej jednej nodze, nieprawidłowe noszenie ciężkich rzeczy, itp.);

·       niski poziom kultury zdrowotnej naszego społeczeństwa (brak czynnego zainteresowania sportem).

Objawami, których wystąpienie w postawie ciała dziecka przedszkolnego powinno zaniepokoić rodziców, są:

·       boczne odchylenia linii kręgosłupa,

·       asymetrie prawej i lewej strony ciała,

·       wysunięcie głowy i barków do przodu,

·       znaczne uwypuklenie brzucha,

·       odstawanie łopatek,

·       szpotawość lub duża koślawość kolan,

·       koślawe ustawienie pięty.

W razie wystąpienia powyższych objawów najlepiej skontaktować się ze specjalistą, który po zbadaniu dziecka potwierdzi lub rozproszy obawy, a w razie potrzeby określi sposób terapii. Należy pamiętać, że wady postawy same nie ustępują. Dzieci nie wyrastają z nich z wiekiem. Wady nie leczone utrwalają się i pogłębiają, doprowadzając do zaburzeń w sylwetce i zdrowiu dziecka. Jeżeli specjalista potwierdzi nasze obawy, należy natychmiast podjąć postępowanie korekcyjne.

W postępowaniu korekcyjnym równolegle muszą być uwzględniane następujące działania:

·       wzmacnianie mięśni osłabionych oraz rozciąganie przykurczonych,

·       wyrabianie nawyku prawidłowej postawy na zajęciach korekcyjnych oraz we wszystkich czynnościach dnia codziennego,

·       stworzenie właściwych dla postawy ciała warunków środowiskowych (spanie, odrabianie lekcji, czynny wypoczynek).

Korygowanie wad, zwłaszcza tych już bardziej zaawansowanych, jest najczęściej procesem długotrwałym i żmudnym. Wielu rodziców oczekuje, że podobnie jak po zastosowaniu antybiotyku, po stosunkowo niedługim czasie wada zostanie usunięta. Czasami tak bywa, ale rzadko. Rodzice mają często pretensje do lekarza oraz osoby prowadzącej zajęcia korekcyjne, gdy poprawa następuje powoli, a przecież nieraz za osiągnięcie uważa się powstrzymanie procesu chorobowego, jak np. w przypadku niektórych bocznych skrzywień kręgosłupa.

Efekt korygowania zależy nie tylko od instruktora prowadzącego z dzieckiem dwa razy w tygodniu zajęcia korekcyjne, ale od konsekwentnego postępowania rodziców. Od rodziców bowiem zależy, czy dziecko z wadą postawy ma konsekwentnie i prawidłowo zorganizowane życie w ciągu doby,

 

Najczęściej występującymi wadami postawy są:

·       plecy okrągłe

·       plecy wklęsłe

·       boczne skrzywienia kręgosłupa

·       płaskostopie

·       koślawość kolan

 

Plecy okrągłeto wada lokalizująca się w odcinku piersiowym kręgosłupa. Występuje obniżenie mięśni grzbietu, wysunięcie do przodu głowy i barków, przykurcz mięśni klatki piersiowej. Upośledzona zostaje również funkcja oddechowa klatki piersiowej.

Główną przyczyną okrągłych pleców jest dystonia mięśniowa (zaburzenie równowagi napięć mięśniowych mięśni grzbietu) i zaniedbanie prawidłowej postawy. Zatem powstawaniu wadzie sprzyja długie pozostawanie w pozycji siedzącej, kilkugodzinne oglądanie telewizji najczęściej w niewygodnej pozycji oraz częste przesiadywanie przy komputerze bez robienia przerw. Przy tego rodzaju wadzie nie wolno: stawać na rękach i głowie, jeździć na rowerze z niską kierownicą, siadać skrzyżnie z wyciągniętymi ramionami w przód.

 

Plecy wklęsłesą wada, w której kręgosłup w odcinku lędźwiowym jest nadmiernie wygięty do przodu. Wadzie tej towarzyszy nadmiernie wystający brzuch oraz odstające pośladki. Przyczyną może być, np. wada trzonu kręgosłupa, wada mięśni lub nieprawidłowe przewodzenie nerwów. Przeciwwskazaniem jest uprawianie gimnastyki artystycznej, akrobatyki jak również wykonywanie ćwiczeń typu ,,mostek” czy ,,kołyska” .

 

Boczne skrzywienie kręgosłupaskolioza to najpoważniejsze i bardzo powszechne nie tylko u dzieci zniekształcenie kręgosłupa. Charakteryzuje ją skrzywienie przybierające kształt litery S lub C. Skolioza jest schorzeniem, które w okresie dziecięcym nie boli.

Do najczęstszych oznak, po których możemy poznać, że dziecko cierpi na skoliozę należą:

·       krzywo przebiegający kręgosłup,

·       brak symetrii talii,

·       nierówno ustawione barki,

·       przechylenie dziecka na jedną stronę,

·       odstająca łopatka,

·       nierówno ustawione biodra,

·       „garbienie się” dziecka.

 

Przy skoliozach nie wskazane jest dźwiganie, wykonywanie skłonów, uprawianie sportów wyczynowych, wykonywanie przewrotów oraz skoków, nie należy również pozwolić dziecku przesiadywać zbyt długo w jednej niezmiennej pozycji ciała.

 

Płaskostopiejest to obniżenie lub całkowity zanik podłużnego lub poprzecznego wysklepienia stopy. Występuje wiele stopni tej wady, od małego, ledwie widocznego spłaszczenia stopy, do daleko posuniętego zniekształcenia, które utrudnia lub wręcz uniemożliwia chodzenie i statykę ciała. Prawie wszystkie małe dzieci mają płaskostopie. Do 4 roku życia płaskostopie uważa się za cechę fizjologiczną - coś z czego się z wiekiem wyrasta. W miarę upływu lat, jeśli dziecko nie jest otyłe, dużo się rusza i nosi właściwie dobrane obuwie, często biega na bosaka, sklepienie stopy wykształca się, a sama stopa staję się prawidłowa.

 

 

Koślawość kolan(nogi w kształcie litery X) – występuje, gdy przy złączonych i wyprostowanych kolanach, między kostkami przyśrodkowymi tworzy się odstęp powyżej 4-5 cm.

Większe predyspozycje do tej wady mają dzieci z obniżonym napięciem mięśniowym. Koślawość kolan sprawia, że dzieci mają tendencję do stawania w rozkroku. Takie ustawienie nóg zwiększa obciążenie wewnętrznych brzegów stóp, przez co utrudnia kształtowanie się prawidłowego sklepienia stopy i prowadzi do płaskostopia.

 

 Przykłady ćwiczeń możliwych do wykonania w warunkach domowych, których celem jest dążenie do prawidłowego i harmonijnego rozwoju fizycznego dziecka.

 

 

Zabawa „Zegary”ćwiczenia głowy i górnej części grzbietu.

Dziecko wykonuje siad skrzyżny. Rodzic podaje hasła:

1.     „Zegar tyka” – dziecko wykonuje skłony głowy w prawo i w lewo mówiąc: tik...tak...

2.     „Zegar bije” – dziecko wykonuje skłony głowy w przód i w tył mówiąc głośno: bim...bam...

3.     „Dzwoni budzik” – dziecko wykonuje obszerne krążenia głowy w jedną, a następnie w drugą stronę mówiąc: drrrrr.....

 

 

Zabawa „Kwiatek rośnie”ćwiczenia kończyn górnych.

Dziecko wykonuje siad skrzyżny. Tułów pochylony do przodu, dłonie na podłodze.

Na hasło: „Kwiatek rośnie” – dziecko powoli prostuje tułów, ramiona trzyma wzdłuż tułowia.

Na hasło: „Kwiatek wyciąga się do słońca” – dziecko wyciąga ramiona w górę, jak najwyżej.

Na hasło: „Kwiatek więdnie” – dziecko powoli wraca do pozycji wyjściowej.

 

 

Zabawa „Złap piłkę”ćwiczenia kończyn górnych.

Dziecko stoi w rozkroku, w rękach trzyma piłkę. Wykonuje podrzut piłki w górę, następnie klaśnięcie w dłonie (2x) i szybko łapie piłkę.

 

 

Ćwiczenia mięśni brzucha:

Dziecko leży tyłem, podparte na przedramionach. Z prawej strony na wysokości kolan znajduje się piłka. Dziecko stara się przenieść wyprostowane i złączone nogi nad piłką.

 

 

Ćwiczenia stóp i kończyn dolnych:

Dziecko siada na stołeczku. Palcami stóp podnosi różne przedmioty, np. ; kulki z papieru, wstążki z bibuły, sznurki, korki i wkłada je do pudełka.

 

 

Ćwiczenia dużych grup mięśniowych:

Dziecko siada na kocyku, ręce oparte o podłogę, a nogi ugięte w kolanach. Wykonuje ruchy czyli ślizgi na kocyku przez podciągnięcie się piętami i ramionami od podłogi.

 

 

Ćwiczenia oddechowe:

Dziecko leży tyłem na plecach, ręce oparte na brzuchu. Wykonuje wdech powietrza noskiem, w tym czasie brzuszek unosi się w górę. Następnie wykonuje wydech powietrza buzią, brzuch zostaje wciągnięty w dół. Na brzuszku można położyć małą, pluszową zabawkę, która będzie się „kołysać” podczas oddychania. Ćwiczenie należy powtórzyć 5 x.

 

                        POWODZENIA   !!!

I więcej :

 ZESTAW DOMOWYCH ĆWICZEŃ KOREKCYJNYCH

 

Plecy okrągłe

Leżenie przodem, nogi wyprostowane i złączone. Głowa uniesiona, wyciągnięta w przód. Ręce uniesione nad podłogą. W dłoniach przed głową piłka ciężka. Pod brzuchem w okolicach pępka, zrolowany kocyk. Toczenie piłki po podłodze w przód.

 Leżenie przodem, nogi wyprostowane i złączone. Głowa uniesiona, wyciągnięta w przód, wzrok skierowany w podłogę. Ręce wyprostowane, wyciągnięte w bok, w dłoniach ciężarki. Pod brzuchem w okolicach pępka, zrolowany kocyk. Uniesienie rąk nad podłogą.

Siad skrzyżny, plecy wyprostowane. Głowa wyciągnięta w górę, wzrok skierowany przed siebie. Ręce wzdłuż tułowia. Przeniesienie rąk dołem w tył z próbą złączenia dłoni za plecami na wysokości łopatek. (dłonie łączymy w amen)

Siad skrzyżny, plecy wyprostowane. Głowa wyciągnięta w górę, wzrok skierowany przed siebie. Ręce w pozycji „skrzydełek” i wytrzymać tak 20 sekund.

 Leżenie przodem, nogi wyprostowane i złączone. Głowa uniesiona, wyciągnięta w przód. Ręce ugięte trzymają przed głową krążek. Na krążku leży piłeczka do tenisa. Pod brzuchem, w okolicach pępka zrolowany kocyk. Uniesienie rąk nad podłogę i odbijanie krążkiem piłeczki.

Leżenie przodem, nogi złączone i wyprostowane. Głowa uniesiona i wyciągnięta w przód. Wzrok skierowany w podłogę. Ręce wyciągnięte i wyprostowane w przód. W dłoniach ciężka piłka. Pod brzuchem w okolicach pępka zrolowany kocyk. Uniesienie piłki nad podłogę i przeniesienie jej na kark, rzut piłki znad głowy w przód.

Leżenie przodem, nogi złączone i wyprostowane. Głowa uniesiona i wyciągnięta w przód. Wzrok skierowany w podłogę. Ręce wyciągnięte przed siebie. W dłoniach piłka. Pod brzuchem w okolicach pępka zrolowany kocyk. Uniesienie wyprostowanych rąk nad podłogę i kozłowanie piłki oburącz.

Klęk prosty przed krzesłem, dłonie oparte o siedzenie. Przejście do siadu klęcznego pogłębienie skłonu.

Siad skrzyżny, kij od szczotki trzymany w dłoniach. Założenie kija na łopatki, wytrzymanie.

 

 Plecy wklęsłe

Stanie na czworakach z nogami wyprostowanymi. Marsz na czworakach bez uginania nóg.

Leżenie tyłem, leżenie przewrotne i przejście do leżenia przewrotnego o przykurczonych nogach.

Siad klęczny na brzegu kocyka, kocyk zrolowany i na drugim brzegu kocyka położone ręce. Ślizgi na kocyku do ukłonu japońskiego.

Siad prosty. Ręce wyprostowane, wyciągnięte w górę. Skłon tułowia w przód-wytrzymać, rozluźnić mięśnie grzbietu.

Leżeniem tyłem. Nogi ugięte, między stopami trzymana piłka. Ręce wyprostowane leżą na podłodze przy głowie. Przejście do leżenia przewrotnego z włożeniem piłki w dłonie.

Leżenie tyłem. Nogi ugięte, stopy oparte na podłodze. Ręce w pozycji „skrzydełek” leżą na podłodze. Uniesienie wyprostowanych nóg do kąta ok.90º i wykonywanie nimi nożyc pionowych.

Klęk prosty. Plecy wyprostowane, głowa wyciągnięta w górę.Napięte mięśnie brzucha i pośladków, broda przyciągnięta do klatki piersiowej. Ręce wzdłuż tułowia. Tułów z udami tworzy linie prostą. Opad tułowia w tył.

Siad rozkroczny między nogami piłka. Ręce w skrzydełka, brzuch napięty i łopatki ściągnięte. Przeniesienie nóg z rozkroku do siadu prostego i złączenie nóg nad piłką. Powrót do siadu rozkrocznego.

Klęk podparty. Wciągnięty brzuch. Jedna noga wyprostowana, uniesiona do poziomu. Krążenie nogą wyprostowaną nad podłogą.

Marsz w podporze tyłem na podłodze.

 

Boczne skrzywienie kręgosłupa

Pozycja stojąca. Skłon tułowia w prawo, w bok przy prawostronnym skrzywieniu kręgosłupa.

Leżenie przodem z ramionami wyciągniętymi w przód, pod brzuchem zrolowany kocyk. Unoszenie tułowia w górę, ramiona ugięte na wysokość barków.

Stanie z książką na głowie. Wspięcie na palce, przysiad na palcach, wspięcie i powrót na całe stopy. Ręce oparte na oparciu krzesła.

Marsz z książką na głowie we wspięciu na palce.

Klęk podparty. Wyciągnięcie ręki lewej w przód, a prawej nogi w tył, równolegle do podłoża potem odwrotnie.

Leżenie przodem, przetaczanie piłki pod uniesioną klatką piersiową.

Klęk podparty. Nóg nie odrywamy, a rękoma „idziemy” w prawą, a potem w lewą stronę.

Pozycja niska Klappa. Dłonie oparte na kocyku. Maksymalne wysuwanie rąk z kocykiem w przód. Wytrzymać.

 Leżenie tyłem. Nogi ugięte w kolanach, stopy oparte na podłożu. Wznos bioder ku górze przetoczenie piłki pod uniesionym tułowiem, powrót do leżenia.

 

Płaskostopie

Siad ugięty. Zwijanie kocyka palcami stop. Kocyk z obciążeniem lub bez.

Postawa równoważna. Marsz „gąsiennicą”.

Siad ugięty i pałeczka na podłodze. Przeciąganie pałeczki palcami stóp do siebie.

Siad prosty. Chusteczka lub woreczek na podłodze. Chwyt palcami stóp i przekładanie przez 2-gą nogę chusteczki lub woreczka.

Leżenie tyłem, nogami w kierunku ściany. Nogi ugięte w stawach biodrowych i kolanowych. Stopy obejmują piłkę i wtaczają ją po ścianie.

W staniu chwytanie woreczka palcami stóp i rzucanie do celu.

Siad ugięty, dłonie oparte z tyłu na podłodze. Piłkę trzymamy między stopami. Rzut piłki nogami o ścianę.

Siad na krześle. Przed krzesłem na podłodze leży duża skarpeta. Chwyt skarpetki palcami jednej stopy i założenie jej na drugą stopę.

W leżeniu tyłem chwyty palcami stóp woreczka z piaskiem. Podania woreczka do rąk.

W siadzie okrakiem na taborecie, wciskamy piłkę podeszwą stóp w podłoże.

 

 Koślawe kolana

Stanie w małym rozkroku, dłonie oparte na wewnętrznej stronie kolan. Rozpychamy kolana.

Siad ugięty na krześle. Zakładamy prawą stopę na lewe kolano i pchamy prawą ręką kolano w dół. Wytrzymać 6 sek.

Siad skrzyżny. Wstawanie z nogami skrzyżnymi.

Poprawny prosty marsz.

Leżeniem tyłem, stopy związane, wałek między kolanami. Przetaczanie się do leżenia przodem.

Siad głęboko na krześle, podudzia związane, poduszka między kolanami. Pełny wyprost nóg z małą piłką, którą utrzymują grzbietowym zgięciem stóp.

Siad skrzyżny dłonie na kolanach, ramiona równolegle po kątem prostym w stawach łokciowych. Spychanie kolan w dół naciskając dłońmi.

Siad o nogach ugiętych w stawach kolanowych na zewnątrz, stopy złączone podeszwami opierają się o siebie, dłonie obejmują grzbiet stóp. Rozpychanie kolan łokciami rozsuwanymi na zewnątrz, z niewielkim opadem w przód.

Jazda na rowerze z obniżonym siodełkiem.

W parach: jeden ćwiczący w siadzie rozkrocznym, drugi ćwiczący staje nad nim tak, by jego stopy znajdowały się na zewnątrz stóp siedzącego. Siedzący stara się powiększyć rozkrok, naciskając na nogi stojącego

Linki