biedroneczki
pszczolki
motylki
zabki
krasnale
jezyki

Przedszkole Samorządowe Nr 4 (Myślenice - Centrum)

Przedszkole Samorządowe Nr 4
(Myślenice - Centrum)
ul. Berka Joselewicza 1
32- 400 Myślenice

tel/fax: 12 272 02 55

Ogłoszenia

UWAGA:

 

Język angielski: wtorek  8.00 - 8.30

                                czwartek  13.15 - 13.45

 

 

  Religia: poniedziałek    8.00 - 8.30          

                środa             8.00 - 8.30

 

Kangur: poniedziałek   13.30 - 14.30

 

                                                                

     

 

 

 

Kiedy się uśmiechasz.. | Dzień dobry

       Witamy wszystkie dzieci z oddziału VI  Jeżyki i  Rodziców. Rozpoczynamy naszą zdalną pracę.  Zapraszamy do wspólnej zabawy.Zachęcam dzieci do przysyłania zdjęć swoich prac plastycznych i nie tylko. Wysyłajcie !!! Zdjęcia przysyłamy na e - maila: miska.pindel@gmail.com

                                                                                                                                                   Pozdrawiamy 

 Prosimy by dzieci codziennie czytały dowolny tekst, układały wyrazy z liter - klasery z literami, robiły szlaczki w swoich zeszycikach z szlaczkami. 

 

Zapraszamy do udziału w konkursie plastyczno - technicznym ,, EKO- STWOREK”

 
 

 

TEMAT KOMPLEKSOWY:  MÓJ DOM   12.04 - 16.04.2021

16 kwiecień 2021 piątek

Temat dnia: MÓJ POKÓJ

 

RANEK

1/. Zabawy dowolnie wybranymi zabawkami.

 

2/. „Jak wygląda nasza sala” - określanie położenia przedmiotów w przestrzeni.

Cel: utrwalenie pojęć określających położenie przedmiotu w przestrzeni: na, pod, nad, w, obok, doskonalenie umiejętności tworzenia prostych zdań.

 

Dziecko odpowiada na pytania rodzica opisując jednocześnie wygląd sali.

- Gdzie stoją stoliki? /Stoliki stoją …. na podłodze, obok szafek, obok okna

 - Gdzie leży dywan?

- Gdzie stoją kwiaty? Itd.

 

3/. „Porządki Pana Języczka” - zabawa logopedyczna.

Cel: ćwiczenia usprawniające narządy mowy, wypracowanie celowych ruchów języka.

 

Pan Języczek, który mieszka w buzi, postanowił posprzątać swój dom:

umył ściany ( dziecko przesuwa język po wewnętrznej stronie policzków),

przetarł sufit ( dziecko przesuwa język po podniebieniu),

umył okna od zewnątrz (dziecko oblizuje górne i dolne zęby od zewnątrz),

a później od wewnątrz ( dziecko oblizuje górne i dolne zęby od wewnątrz),

po oknach przyszła kolej na drzwi (dziecko oblizuje wargi wkoło),

gdy szorował drzwi, zobaczył swojego sąsiada, który akurat przechodził obok, więc radośnie mu pomachał (dziecko macha językiem od jednego kącika ust do drugiego),

na zakończenie – wytrzepał dywan (dziecko wysuwa język jak najdalej na brodę),

a gdy skończył sprzątanie, zmęczony poszedł spać (dziecko naśladuje odgłos chrapania).

 

 

ZAJĘCIA DYDAKTYCZNE

 

Temat 1: „Mój pokój” – wypowiedzi dzieci na podstawie opowiadania Doroty Kossakowskiej pt. „Zabawki Hani”.

 

1/. Słuchanie opowiadania pt. „Zabawki Hani”.

- Jak szybko minął dzisiejszy dzień. I jaki był miły – pomyślała Hania leżąc wygodnie w swoim łóżku. W przedszkolu bawiłam się z Amelką, a po południu odwiedziła mnie Ala. Urządziłyśmy wspaniałą zabawę. Wszystkie moje zabawki grały rolę dzieci z przedszkola. Nawet miś wziął udział w zabawie…

Po krótkich rozmyślaniach na temat mile spędzonego dnia, Hania zasnęła.

Przyjaciel sen przyszedł bardzo szybko. Śniło się Hani, że bawią się na placu zabaw i w ogrodzie. A po powrocie do domu Hania chce pokazać przyjaciółce swojego misia. Ale nigdzie nie może go znaleźć. Nie siedzi na swojej ulubionej półce obok lalki. Hania zaczyna niepokoić się.

- Co mogło stać się z moim ukochanym misiem? – denerwuje się Hania. Powinien być na półce.

- Może ktoś go zabrał? – pomyślała.

Nagle do pokoju weszła mama.

- Mamo, czy widziałaś mojego misia? – zapytała Hania. - Nie wiem co się z nim stało.

- Widziałam go wczoraj w garażu – odpowiedziała mama. - Leżał z rzeczami do wyrzucenia. Myślałam, że już go nie potrzebujesz.

- Mój miś z rzeczami do wyrzucenia? – rozpłakała się Hania. - Nigdy nie wyrzucę mojego ukochanego misia.

- A może nie zabrałaś go z ogrodu po skończonej zabawie? – zapytała mama.

Hania przypomniała sobie, że rzeczywiście nie zabrała misia z ogrodu. Bardzo się tym zmartwiła.

- Mamo i co teraz będzie? Tęsknię za swoim misiem. Tak bardzo go kocham.

Nagle Hania usłyszała, że ktoś ją woła i lekko dotyka jej ramienia. Otworzyła oczy i zobaczyła mamę.

- Haniu, co się stało? – zapytała mama. - Płakałaś przez sen.

- Mamo, śniło mi się, że mój miś zginął. Czy naprawdę już go nie mam?

- Miś jest w twoim pokoju. Ale wydaje mi się, że nie jest zbyt zadowolony z tego co go spotkało.

I wtedy Hania zobaczyła swojego ukochanego misia leżącego na środku pokoju.

- Masz rację mamo – powiedziała Hania. - Misiowi jest smutno, że go tak zostawiłam.

- Myślę Haniu, że inne zabawki też trzeba uporządkować – powiedziała mama.

- Zaraz zabieram się za sprzątanie, ale najpierw muszę mocno przytulić mojego misia.

Dorota Kossakowska

 

2/. Rozmowa na temat opowiadania:

Jak Hani minął dzień?

Co jej się śniło?

Co się stało z misiem dziewczynki?

Czy miś był zadowolony z tego co go spotkało?

Jak wyglądał Hani pokój, gdzie znajdowały się zabawki?

- Co powinna zrobić Hania, aby w jej pokoju był porządek?

 

3/. „Mój pokój” - rozmowa na temat pokoju dziecka.

Cel: kształcenie umiejętności wypowiadania się na temat wyglądu swojego pokoju, zwrócenie uwagi na poprawność wypowiedzi pod względem gramatycznym.

 

4/. „Pokój Treflinki” – ćwiczenie w Karcie Pracy s. 64.

 

Dziecko z pomocą rodzica czyta wyrazy w ramkach i łączy je z właściwymi meblami w pokoju Treflinki. Następnie opowiada o swoim pokoju i rysuje go w ramce na dole strony.

 

5/. „Minki” – zabawa inhibicyjno – incytacyjna.

 

Dziecko biega po dywanie w rytmie wyklaskiwanym przez rodzica. Na przerwę, zatrzymuje się i obserwuje rysunek buzi z miną podniesiony przez rodzica np. złość. Przybiera taką samą minkę jak na rysunku i nadal stoi w bezruchu, aż rodzić zacznie klaskać rytmicznie.

 

6/. „O jakiej zabawce mówię?” – zabawa dydaktyczna.

 

Rodzic opisuje słowami zabawkę określając jej charakterystyczne cechy oraz podając pierwszą głoskę w słowie /nazwie zabawki/. Dziecko zgaduje.

 

Temat 2 : Zabawy rytmiczne– rytmizacja i malowanie muzyki.

 

1. Zabawa w kodowanie – rytmy – dziecko biega w rytm muzyki.

Na „stop” w muzyce układa rytmy wg wzoru podanego przez rodzica, wykorzystując kolorowe kartoniki, np.:

Kółko kwadrat, kółko kwadrat, kółko kwadrat

Trójkąt kółko kwadrat, trójkąt kółko kwadrat

Kwadrat trójkąt, kwadrat trójkąt….itd.

2. Domek - dziecko maszeruje rytmicznie do muzyki marszowej wybranej dowolnie przez rodzica, na „stop” w muzyce wskakuje do swojego domku – obręczy leżącej na dywanie.

3. Malujemy muzykę – dziecko otrzymuje dużą folię malarską, którą rozkłada wraz z rodzicem na podłodze. Słucha muzyki Fantazja Impromptu Fryderyka Chopina leżąc na folii, po czym wstaje i podczas tej samej muzyki dziecko zamalowuje folię wyrażając przy tym swoje odczucia.

https://www.youtube.com/watch?v=btpdqpJZla8

 


 

Zabawy dowolne


 

POPOŁUDNIE (po odpoczynku po obiedzie)

1/. „Taniec z woreczkiem” – zabawa ruchowa z przyborem.

Cel: kształtowanie prawidłowej postawy ciała, inwencji twórczej, rozwijanie koordynacji i ogólnej sprawności ruchowej.

 

Dziecko porusza się przy dźwiękach muzyki relaksacyjnej. Tańczy z woreczkiem gimnastycznym położonym na głowie, na lewym, prawym ramieniu, chodzi na palcach z ramionami wyciągniętymi w bok, przekłada woreczek z jednej ręki do drugiej itp.

 

2/. Kolorowanie domów

ogrod-kolorowanki (4) - FD

 

 

house-coloring-pages-7-com - FD

 

Kolorowanka Wnętrze domu do druku

POPOŁUDNIE

„Pokój Treflinki” – budownictwo z różnego rodzaju klocków. Cel: kształcenie inwencji twórczej, pomysłowości,  utrwalenie nazw i wyglądu przedmiotów, które powinny znajdować się w pokoju np. krzesło lub fotel, łóżko, stolik, szafka.

Zabawa ruchowa "Komu nie spadnie". Przybory: książka. Dziecko z książką na głowie stara się przemieszczać w kierunku pokazanym przez prowadzącego. W zabawie może brać udział rodzeństwo. Wygrywają ci uczestnicy, których woreczek nie spadnie. 

Gdzie jest Treflinka?” – zabawa dydaktyczna. Cel: doskonalenie umiejętności określania położenia przedmiotów w przestrzeni, posługiwanie się określeniami: na, pod, za, nad, przed; wdrażanie do utrzymania ładu i porządku w sali i w domu, odkładanie zabawek na wyznaczone miejsce po skończonej zabawie.

Rodzicl posługując się sylwetą Treflinki umieszcza ją w różnych miejscach. Zadaniem dziecka jest określenie, gdzie jest Treflinka? (np. na krześle, na dywanie, na półce obok lalki, pod stołem). 

Zabawy dowolne.

 

15 kwiecień 2021 czwartek

Temat dnia: DOM RODZINY TREFLIKÓW

 

RANEK

1/. Zabawy dowolnie wybranymi zabawkami.

 

2/. „Co to jest?” – układanie zagadek przez dzieci.

Cel: nazywanie przedmiotów oraz określanie ich charakterystycznych cech, kształcenie koncentracji uwagi, spostrzegawczości, procesów uogólniania. analizy, syntezy, porównywania.

 

Dziecko losuje obrazek i układa zagadkę związaną z treścią obrazka. Rodzic odgaduje: Co to jest? Następnie zmiana ról.

Informacje podane przez twórcę zagadki powinny uwzględnić:

Gdzie to można spotkać?

Z czego jest zrobione?

Jaki ma kolor, smak, zapach?

 - Do czego służy?

 

3/. Zabawa ruchowa „Dzień i Noc”.

Cel: zachowanie bezpieczeństwa podczas zabawy, kształcenie szybkiej reakcji na sygnał słowny.

W zabawie bierze udział rodzic i dziecko. Ewentualnie rodzeństwo ale musi być równa liczba zawodników w drużynach. Pierwsza to „dzień”, druga – „noc”. Zawodnicy ustawieni są w szeregach, na środkowej linii, plecami do siebie (odległość od siebie około 1 m). Prowadzący wypowiada słowa „dzień” lub „noc”. Jeżeli powie „dzień”, wszyscy z drużyny o tej nazwie uciekają, zaś drużyna „nocy” ma za zadanie ich gonić. Jednak ucieczka następuje tylko po prostej linii, do wyznaczonego miejsca. Podobnie goniący, musi łapać tylko tę osobę, która stała za nim. Jeżeli prowadzący powie „noc”, następuje zmiana. To drużyna „nocy” jest uciekająca, zaś „dzień” ją goni. Wygrywa drużyna, która w danej rundzie złapie więcej osób.

 

4/. „Kolorowe obrazki” - zabawa dydaktyczna.

Cel: rozwijanie spostrzegawczości oraz analizy wzrokowej, poprzez właściwe dobranie obrazków.

Dzieci dobierają obrazki pasujące do siebie (słoń - trąba, filiżanka - talerzyk, deszcz – parasol, dach – komin …), podział wyrazów na sylaby.

 

 

ZAJĘCIA DYDAKTYCZNE

Temat 1: Dom rodziny Treflików – wykonanie makiety.

 

1/. „Dom rodziny Treflików” – czytanie tekstu Karta Pracy s. 62.

 

Dziecko z pomocą rodzica czyta tekst o domu Treflików. Następnie odpowiada na pytania zadane przez rodzica:

Jakim domem jest dom Treflików?

Co to znaczy, że dom jest jednorodzinny?

- Z jakich części się składa?

- Co jest dookoła domu?

- Co znajduje się na podwórku?

Co wisi obok bramy?

Jaki jest numer domu Treflików?

- Z jakich dwóch cyfr się składa?

 

2/. Oglądanie filmu: RODZINA TREFLIKÓW sezon 1, odc. 1 – "Tęcza"

https://www.youtube.com/watch?v=tKw2-En1tTw

 

3/. Zabawa ruchowa ,,W domu”.

 

Dziecko spaceruje po pokoju. Na hasło rodzica wykonuje odpowiednie ćwiczenia:

– „jedziemy windą” – dziecko wykonuje przysiady

- „otwieramy i zamykamy okna” – dziecko wykonuje wymachy rąk od siebie i do siebie

- „odkurzamy mieszkanie” – dziecko naśladuje ruch przy odkurzaniu

 

4/. Praca przy stole z rodzicami i rodzeństwem.

 

Każdy ma do wykonania inny element makiety.

mama – dom

tata, ew. rodzeństwo – podwórko, trawa i ogrodzenie

dziecko – 2 drzewa, ławka, brama i skrzynka pocztowa.

Do wykorzystania powinien być oprócz kartonu kolorowy papier, klej, pisaki, nożyczki, kredki i tzw. „nieużytki”.

 

5/. Sprzątanie stanowiska pracy.

 

6/. Prezentacja makiety domu Treflików.

 

Rodzic jeszcze raz czyta tekst „Dom rodziny Treflików”, a dziecko sprawdza czy wykonali wszystkie elementy. Na zakończenie może przykleić lub napisać numer domu.

 

 

 

Temat 2 : Ćwiczenia gimnastyczne.

I.

1. Zabawa orientacyjno – porządkowa „Balonik”
Podaniem rąk z rodzicem i rodzeństwem. Powiększanie koła w rytm wiersza
Baloniku nasz malutki. Na słowa „no i trach” – przysiad.
Powtórzyć x 3.

2. Ćwiczenia wieloznaczne „Pranie”;
-
mały rozkrok, pranie na tarce – skłony w dół z przysiadami i sięganiem rękami do podłogi;
-
„płukanie bielizny” – zamachy rękami w prawo i w lewo,
- „wyciąganie z wody” – wysokie wspięcie na palcach z wyrzuceniem ramion w górę (ćwiczenia korekcyjne z zakresu płaskie stopy)
- „wieszanie” – podskoki obunóż z wyrzutem ramion w górę,
Powtórzyć x 3.

II.
1. Ćwiczenia rzutu
 „Kto potrafi?”
Na środku dywanu usytuowanie obręczy lub narysowanie koła.
Dziecko rzuca do obręczy woreczkami rzutem dolnym.
Powtarzanie ćwiczenia x 3.

2. Ćwiczenia dużych grup mięśniowych

- w siadzie skrzyżnym z woreczkiem na głowie dziecko zrzuca woreczek głową w przód, w tył, w lewo, w prawo.

- leżenie przodem, czoło na woreczku. Dz. unosi woreczek jak najwyżej oburącz powtarzając całość 3 – 4 razy (broda przyciągnięta do szyi, wzrok skierowany na podłogę).

- leżenie tyłem, nogi zgięte w kolanach, stopy skierowane częścią podeszwową do sufitu, a na nich woreczek. Prostowanie i zginanie nóg tak, aby woreczek nie spadł.

3. Ćwiczenia równoważne; marsz w koło z woreczkiem na stopie, w połowie koła zmiana nogi.

4. Zabawa bieżna „Koniki”; dziecko kładzie woreczek na podłodze. Bieg swobodny ze zmianą tempa i rytmu na hasło: kłusem, stępa, cicho po piasku. Na dźwięk „prrr” dziecko zatrzymuje się, wraca do stajni, grzebie nogą (podnosi palcami nóg woreczek – ćwiczenia korekcyjne płaskich stóp).

5. Ćwiczenia mięśni tułowia – „ukłon kapeluszem”. Dziecko z woreczkiem maszeruje pod ścianą. Siad skrzyżny przy ścianie – woreczek na głowie – to kapelusz. Dziecko wykonuje ukłon – zdejmuje woreczek prawą ręką i sięga nim daleko w prawo, skłaniając w tym kierunku głowę i tułów, po czym kładzie woreczek  ponownie na głowie i powtarza ćwiczenie w lewo.

III.
1. S
iad skulny, głowa zbliżona do kolan – wydech, siad prosty, ramiona wzniesione w górę – wydech. Powtórzyć x 3.


 

Spacer w okolicy domu

 

POPOŁUDNIE

„Dopasuj przedmiot do pomieszczenia” – ćwiczenie w karcie pracy „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 63. Cel: utrwalenie nazw i wyglądu przedmiotów, które powinny znajdować się we właściwych pomieszczeniach w domu, nazywanie członków rodziny Treflików; porównywanie wysokości. Dzieci nazywają członków rodziny Treflików. Określają kto z nich jest najwyższy, a kto najniższy. Łączą meble i przedmioty z właściwymi pomieszczeniami w domu Treflików. Na zakończenie kolorują samochód.

Zabawa ruchowa  "Skoki przez drabinkę" .  Wykonaj drabinkę, np. z gazety. Wystarczy pociąć ją na 5-centymetrowe paski, które ułożycie na ziemi na wzór drabinki. Zadanie dziecka polega na sprawnym przeskakiwaniu kolejnych szczebelków.

Zabawy swobodne wg zainteresowań: lalkami, klockami, samochodami,  układankami dydaktycznymi.

Propozycje - kreatywne dzieci: https://www.youtube.com/watch?v=J3WqxZfgxvw lub https://www.youtube.com/watch?v=AESGVXTf--Q

https://www.youtube.com/watch?v=J3WqxZfgxvw

 

 

 

ba2c3bd63e7ab4eccf7cf42ede268a30
a4bf419551523acabd541ee3bdfdd1b0
P1360738
P1210737-1000x620

DZIEŃ 3  ŚRODA 14.04.2021

TEMAT DNIA:  MIERZYMY WYSOKOŚĆ .

RANEK

Zabawa dowolnie wybraną zabawką.

„Wieżowce” – budownictwo z różnego rodzaju klocków. Cel: kształcenie wyobraźni przestrzennej, pomysłowości, zwrócenie uwagi na łączenie kloców w taki sposób, aby budowla była stabilna; porównywanie wysokości.

„Zabawki na huśtawce” – ćwiczenia oddechowe. Cel: poszerzenie pojemności płuc, wzmocnienie mięśni biorących udział w oddychaniu, wyrobienie toru oddechu przeponowego, odróżnienie fazy wdechu i wydechu. Na brzuch leżącego dziecka kładziemy zabawkę. W czasie wdechu zabawka unosi się do góry, przy wydechu opada.

„Obłoki” – wydzieranie z papieru. Cel: ćwiczenie mięśni paliczkowych, przygotowanie sylwet do zajęć matematycznych. Dzieci wydzierają obłoki z białego i niebieskiego papieru. Będą one użyte jako sylwety do opowiadania „Wędrówka obłoków”.

I. TEMATt: „JAKA TO MELODIA?” – zagadki muzyczne.

Cele: • rozwijanie pamięci muzycznej, • rozwijanie aktywności muzyczno – ruchowej, • doskonalenie umiejętności prawidłowego odtwarzania rytmu ćwierćnutowego i ósemkowego

Przebieg:

1. Zagadki muzyczne „Rozpoznaj piosenki”. Rodzic włącza fragmenty poznanych piosenek, dzieci próbują odgadnąć co to za piosenka i  ją zaśpiewać. Dzieci określają tempo piosenek (szybkie czy wolne). Opowiadają treść.     link do strony  https://www.youtube.com/watch?v=Ug7eGGblTio

2. Zabawy chustami, improwizacja ruchowa do utworu muzycznego „Poranek„ E. Griega” – dzieci określają tempo muzyki (wolne) i poruszają się wymachując chustami, w jej rytmie. link do strony  https://www.youtube.com/watch?v=ECG26fw1i_c 

3. Rytmizowanie tekstów – rodzic podaje dzieciom różne teksty do rytmizacji, np. mama, tata, Treflik skacze sobie (4 ćwierćnuty, 6 ósemek), a Treflinka uśmiechnięta (8 ósemek), narysuje dom (4 ósemki i 1 ćwierćnuta). Następnie dziecko podaje swoje propozycje. 

4. Zabawa rytmiczna „Zapamiętaj i powtórz” -rodzic wyklaskuje proste rytmy,  dziecko ma powtórzyć klaszcząc ten sam rytm.

5.Rodzic włącza muzykę relaksacyjną, dziecko rytmicznie maszeruje w rytm muzyki, wysoko unosząc kolana, potem idzie zwykłym marszem poruszając się rytmicznie i maszeruje. Następnie próbuje dołączyć ręce i maszeruje rytmicznie klaszcząc w dłonie  link do strony https://www.youtube.com/watch?v=Ivh4teVteGE

6. Muzyka relaksacyjna – dziecko leżą na dywanie z zamkniętymi oczami i słucha muzyki relaksacyjnej.     link do strony  https://www.youtube.com/watch?v=WsRl0jhEA2g 

II.TEMAT: „WĘDRÓWKA OBŁOKÓW” – zabawa matematyczna.

Cele: • porównywanie położenia przedmiotów w przestrzeni, • posługiwanie się określeniami: wysoko- nisko, wyżej- niżej, • stosowanie liczebników porządkowych, • wyzwalanie wszechstronnej aktywności dzieci.

Pomoce: sylwety chmurek - biała i niebieska, karty pracy „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 66, przedmioty dostępne w pokoju do porównywania wysokości.

Przebieg:

Słuchanie opowiadania ilustrowanego sylwetami pt. „Wędrówka obłoków”.

Był sobie niebieski obłoczek. Sunął wolno po niebie i rozglądał się dookoła. – Ach jak tu pięknie. Jakie wspaniałe widoki. Mogę sobie patrzeć i patrzeć na ziemię. Widzę wszystko doskonale. Nagle usłyszał czyjś głos: – Witaj, niebieski obłoczku.Obłoczek rozglądał się wokół, ale nikogo nie widział. – Nie widzę cię. Kim jesteś i skąd mnie wołasz? – Jestem białym obłoczkiem i znajduję się niżej niż ty. – Niżej niż ja? A co to znaczy? – To znaczy, że jestem pod tobą. Niebieski obłoczek spojrzał w dół. – Ach, witaj biały obłoczku! Teraz już cię widzę. A dlaczego jesteś tak nisko? – Bo ja nie lubię być wysoko. Wolę być trochę niżej. – Ależ biały obłoczku, stąd są lepsze widoki. Widać wszystko i wszystkich. Widzę nawet dzieci w przedszkolu. – No coś ty, widzisz nawet dzieci? – Jasne, wejdź wyżej, to zobaczysz, co teraz dzieci robią. Biały obłoczek przesunął się wyżej. Teraz był już obok niebieskiego. – Ach, jak tu wysoko. Ale rzeczywiście wszystko widać.

Rozmowa na temat opowiadania:

– Kto spacerował po niebie?

– Z kim rozmawiał niebieski obłoczek?

– Który obłoczek był wyżej?

– Który obłoczek był niżej?

– Co to znaczy być niżej od czegoś?

– Dlaczego biały obłoczek wolał być niżej?

– Jak niebieski obłoczek zachęcił biały do wejścia wyżej?

– Co widziały obłoczki będąc razem wysoko?

Inscenizacja opowiadania przez dziecko– określanie położenia obłoków względem siebie. Każde dziecko ma wycięte z kartonu dwa obłoki: biały i niebieski. Rodzic czyta opowiadanie, a dziecko manipuluje obłokami. Następnie określa wysokość posługując się określeniami wysoko- nisko, wyżej- niżej.

Wysoko – nisko” – zabawa ruchowa. Dzieci poruszają się po pokoju w rytm muzyki. Gdy muzyka ucichnie, na hasło „wysoko!” dzieci stają na palcach, na komendę „nisko!” wykonują przysiad podparty.  link do strony  https://www.youtube.com/watch?v=MG6iPAU2b0I

„Porównujemy wysokość domów” – ćwiczenie w karcie pracy „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 66. Cel: utrwalenie cyfr od 1 do 9, kształcenie umiejętności określania wysokości, posługiwanie się pojęciami: wysoki, wyższy, najwyższy; niski, niższy, najniższy. Dzieci piszą cyfry po śladzie. Określają wysokość kolorowych domów, liczą kratki przy każdym z nich i w puste pola wpisują odpowiednie cyfry. Następnie kolorują dom, który jest podobny do tego w którym mieszkają. Określają jego wysokość. Zamalowują odpowiednią ilość kratek przy każdym domu, liczą je i wpisują odpowiednie cyfry w puste pola. Na zakończenie mogą porównywać domy i określać który dom jest wysoki, a który niski.

Kto jest wyższy, a kto niższy? – porównywanie wysokości. Rodzic stwierdza że jest wyższy od dziecka, ale co powiedzą, kiedy przyklęknie na kolano. – Czy nadal jest wyższy? Dzieci wyszukują w otoczeniu przedmioty wyższe i niższe od rodzica. – Co jest wyższe od nas? - dzieci szukają rzeczy wyższych i stają obok. – Co jest niższe od nas? - dzieci szukają i stają obok rzeczy niższych - rodzic sprawdza wykonane zadanie.

Zabawy dowolne . Wyjście na plac zabaw lub spacer 

POPOŁUDNIU

 

14 kwiecień 2021 środa

 

Temat dnia: MIERZYMY WYSOKOŚĆ

 

1/. „Wielkie mierzenie w rodzinie Treflików” – porównywanie wysokości.

Cel: określanie i porównywanie wysokości, kształcenie umiejętności przyporządkowania sylwet postaci według wzrostu dzieci.

 

Do zabawy wykorzystujemy sylwety rodziny Treflików, które zostały wykonane przez dzieci z wycinanki str.3 6, 37 i 38.

Dziecko określa, kto jest najwyższy, a kto najniższy w rodzinie Treflików. Tata (najwyższy w rodzinie) dostaje sylwetę taty, a dziecko (najniższe) sylwetę Treflika. Po przydzieleniu sylwet możemy porównywać wzrost poszczególnych członków rodziny.

 

2/. Zabawa ruchowa ze śpiewem „Kółko graniaste” .

 

Dziecko z rodzeństwem, rodzicami łapią się za ręce i robią kółeczko. Chodzą dookoła powtarzając słowa: „Kółko graniaste czworokanciaste, kółko nam się połamało cztery grosze kosztowało, a my wszyscy BĘC!„. Na słowo„BĘC”, wszyscy przewracają się na podłogę.

https://www.youtube.com/watch?v=VMG-TPbitZw

 

3/. „Sześć lat już mam, buty sznuruję sam” – działania praktyczne.

Cel: doskonalenie umiejętności przewlekania tasiemki przez otwory /sznurowania/ oraz wiązania na kokardkę; zwrócenie uwagi na to, iż nie zawiązane sznurowadła w butach mogą prowadzić do niebezpiecznych sytuacji.

 

Dzieci za pomocą sznurowadła sznurują kartonowy but wycięty na początku roku szkolnego z wycinanki lub prawdziwy but oraz doskonalą wiązanie na kokardkę.

 

4/. Zabawy dowolne.

 

DZIEŃ  2  WTOREK 13.04.2021

TEMAT DNIA: MAMY RÓŻNE DOMY

RANEK

Zabawy dowolnie wybranymi zabawkami.

„Dom jednorodzinny” – ćwiczenie w karcie pracy „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 65.  Cel: zapoznanie z pomieszczeniami znajdującymi się w domu, ćwiczenie spostrzegawczości, koncentracji uwagi. Dzieci same czytają  lub słuchają słów czytanych przez rodzica i łączą wyrazy z odpowiednimi pomieszczeniami w domu. Następnie znajdują dziesięć różnic między obrazkami.

Zabawa „Kogo nie ma w naszym domu?”. Cel: kształcenie koncentracji uwagi, pamięci, logicznego myślenia, spostrzegawczości. Dziecko siedzi  z zamkniętymi oczami lub z zawiązanymi chustką, na dywanie siedzą lalki, misie. Dziecko,poproszone przez rodzica otwiera oczy lub zdejmuje chustkę i mówi kogo nie ma (lalki lub misia, które zostało schowane przez rodzica).

I. TEMAT: „MESZKAMY W RÓŻNYCH DOMACH” - rozmowa z dziećmi na podstawie ilustracji oraz opowiadania „Dziwny dom”.

Cele: • utrwalenie nazw i wyglądu różnych domów: blok, wieżowiec, domy szeregowe, bliźniak, dom jednorodzinny, • kształcenie umiejętności analizy i syntezy wyrazów, wypowiadania się na określony temat, • nabywanie umiejętności analizowania treści utworu, określanie i nazywanie emocji, • zwrócenie uwagi na to, iż dom daje nam poczucie bezpieczeństwa i powinna panować w nim miła, przyjazna atmosfera.

Przebieg:

Słuchanie opowiadania pt. „Dziwny dom” .

Wracamy ze spaceru. Moja mama i ja. Idziemy sobie, idziemy, rozmawiamy sobie, rozmawiamy i wolnym krokiem zbliżamy się do naszej ulicy. A tam… …Nie ma naszego domu! Zniknął! Na jego miejscu stoi stara, dziwna drewniana chatka.– Mamo, co się stało z naszym… – przerywam i spoglądam na mamę. – Mamo, czy ty to widzisz?

– Co mam widzieć, kochanie? Dlaczego masz taką zdziwioną minę? – mama uważnie mi się przygląda.

– Czy coś się stało? – Mamo, nasz dom… Jest zupełnie inny… Ktoś go zamienił…

– Nie zauważyłam – mówi mama i wkłada do zamka ogromny, metalowy klucz. Gdy go przekręca, żeby otworzyć drzwi, słychać trzaski i chrzęszczenia. Ostrożnie popycham drewniane, ciemne drzwi zrobione z desek i boję się wejść do środka. Nad moją głową wisi wielka pajęczyna, a na niej siedzi ogromny czarny pająk i właśnie zjada resztę swojego śniadania.

– Mamo, co to jest? – pytam i chwytam mamę za rękę. Dlaczego mama wcale się nie dziwi? Co to wszystko znaczy? Chyba ktoś zaczarował moją mamę i nasz dom… Ale to nowe mieszkanie wcale mi się nie podoba… Mama odsuwa nogą wielki kamień, leżący tuż przy drzwiach i wchodzi do środka. Bardzo się boję i chce mi się płakać. To nie jest nasz śliczny domek… Ja chcę do siebie do pokoju! Wchodzę za mamą do środka i przyglądam się ciemnym ścianom. Widać na nich pajęczyny i ślady kurzu, a na haku przy suficie wisi gniazdo os, z którego co chwilę wylatują bzyczące owady. Mama podśpiewuje pod nosem dziwną piosenkę, a ja podchodzę do drewnianego stołu z grubym blatem. Widać na nim tłuste plamy i mnóstwo okruchów. Brudne talerze leżą jeden na drugim, a na nich siedzą wielkie, grube muchy i zlizują resztki jedzenia. Fuj! Nagle czuję, że coś dotknęło mojej nogi. Odskakuję od stołu i zaglądam pod stół. – Mamo, tu jest koza! – mówię z trudem, bo łzy cisną mi się do oczu. – Tak, kochanie. Przecież zawsze tu mieszka. A gdzie niby miałaby być? – śmieje się mama, mieszając w ogromnym osmolonym kotle jakąś paskudnie cuchnącą potrawę. – Mamo, co dzisiaj będzie na obiad? – pytam, próbując przejść pomiędzy pustymi butelkami i starymi gazetami, leżącymi na podłodze. – To co zwykle! – odpowiada uśmiechnięta mama, wkłada do kociołka brudną rękę i wyjmuje z niego garść czegoś, co wygląda jak jedzenie znalezione na śmietniku. – Mamo! Mamo! Ja się boję! Dookoła robi się zupełnie ciemno. Widzę sufit i okno. Spoglądam w bok i po chwili dostrzegam jakąś dziwną sylwetkę, podchodzącą do mnie w blasku księżyca. – Mamo! Mamo! – wołam coraz głośniej. – Jestem tu! Nie bój się! – mama próbuje do mnie dojść, ale najpierw musi utorować sobie drogę przez zagraconą podłogę. Przyglądam się temu, co przesuwa na bok… Klocki… Puzzle… Tenisówki… Kurtka… Hulajnoga… Zaraz! To przecież moje normalne rzeczy! Już nie jestem w tym starym, brudnym, drewnianym domu! – Mamo! Śniło mi się, że mieszkamy w okropnej chatce! Tam było pełno śmieci! I pająków! I rzeczy na podłodze! – To był tylko zły sen… Nic się nie martw… A na wszelki wypadek jutro posprzątaj swój pokój. Żebym mogła do ciebie dojść, gdy znowu przyśni ci się coś złego… Mama uśmiecha się do mnie, przytula mnie mocno, przykrywa miękką, pachnącą kołderką i daje mi cudownego mamowego buziaka w czółko.

Rozmowa na temat opowiadania:

– Co zauważył chłopiec wracając z mamą ze spaceru?

– Jaki dom śnił się chłopcu?

– Co mama robiła w kuchni?

– Co wisiało na haku przy suficie?

– Jakie zwierzę mieszkało razem z chłopcem i mamą w drewnianym domu?

– Co czuł chłopiec widząc to wszystko?

– Kto mieszka w twoim domu?

– Dlaczego dom jest ważnym miejscem?

– Co trzeba robić, żeby czuć się w domu dobrze?

– Czy wszystkie domy są takie same?

Znamy nazwy domów” – rozmowa na temat ilustracji . Odczytanie  nazw domów : dom jednorodzinny, blok, wieżowiec, domy szeregowe, dom bliźniak. Omówienie ich wyglądu. Wskazanie przez dziecko domu, w których ono mieszka. Podział nazw na sylaby. Przeliczanie i porównywanie sylab.

                                                                                                              

  

   dom bliźniak

  dom jednorodzinny

   wieżowiec

    blok

  domy szeregowe                                                                          

„Mój dom” – zabawa ruchowa. Na dywanie rozłożone są ilustracje przedstawiające różne domy. Dziecko poruszają się po pokoju (może podskakiwać, biegać, maszerować). Na hasło „idziemy do domu” dziecko siada obok ( lub podnosi do góry) obrazka przypominającego wyglądem jego dom.

„Domy w których mieszkamy” – ćwiczenie w karcie pracy„Trefliki w przedszkolu - sześciolatek” cz. 4, s. 60. Dziecko otacza pętlą zdjęcie domu, który jest podobny do tego, w którym ono mieszka. Następnie z pomocą rodzica lub samodzielnie czyta zdania w ramkach i szuka  domu do których one pasują. W pustych polach rysują odpowiednie figury geometryczne.

II TEMAT: DOMY ” –plastyka, technika dowolna.

Cele: • utrwalenie wiersza „Mój dom” oraz nazw i wyglądu różnego rodzaju domów, • doskonalenie umiejętności czytania ze zrozumieniem, • kształcenie umiejętności odzwierciedlenia za pomocą plastycznych środków wyrazu treści przeczytanego zdania, 

Pomoce: kartka A4 z bloku rysunkowego, kredki, kolorowy papier,nożyczki,   klej, karteczka z napisanym  zdaniem.

Przebieg:

Recytacja wiersza „Mój dom” Doroty Kossakowskiej.

Każdy człowiek ma swój dom.

Może być mały lub duży.

Takie miejsce, do którego, chętnie wracamy z podróży.

W moim domu jest wesoło,

wszyscy sobie pomagamy.

Gdy jest problem to idziemy, do taty, babci lub mamy.

I jak być dobrym człowiekiem

każdego dnia się uczymy.

A gdy będziemy dorośli,

wiele dobrego zrobimy.

Ja kocham mój dom rodzinny

i kocham ojczyznę moją.

W Polsce chce mieszkać,

pracować i oddać jej przyszłość swoją.

Rozmowa na temat wiersza:

– Czy Polska jest naszym domem?

– Kto mieszka w Polsce?

W jakich domach mieszkamy

za chwile się dowiecie.

 

Losowanie zdań – przydział zadań.  Dziecko może wybrać.

Propozycje zdań:

To jest dom.

To jest niebieski domek i komin.

To dwa domy i kolorowe kwiaty.

To ogromny wieżowiec i dom jednorodzinny.

To bloki i plac zabaw.

To domek i płotek.

Zadaniem dziecka jest przeczytanie zdania i wykonanie pracy dowolną techniką, o jakim ono mówi. Po zakończeniu pracy dziecko przykleja zdanie, które otrzymało na pasku na dole kartki.

Zabawa ruchowa . „Dzieci do domku” – zabawa bieżna. Dziecko biega po pokoju  na hasło „dzieci do domków” , zatrzymują się. 

Zabawy dowolneSpacer ulicami miasta lub do parku.

Propozycje prac plastycznych:

73285483_1137063773350503_7127577358189461504_n
domy-domki2
ca9235aa5c35f880078fba844275420b
stylowi_pl_dziecko_19047342
Gabriel
unnamed (1)
    dom jednorodzinny
       dom bliźniak
             wieżowiec
                  blok
   domy szeregowe

POPOŁUDNIU

 

13 kwiecień 2021 wtorek

 

Temat dnia: MAMY RÓŻNE DOMY

 

1/. „Jaki to element domu? zabawa dydaktyczna.

Cel: rozwijanie percepcji wzrokowej, myślenia abstrakcyjnego, utrwalenie nazw i wyglądu figur geometrycznych.

 

Rodzic zawiesza na tablicy lub umieszcza w widocznym miejscu figury geometryczne: kwadrat, trójkąt, koło, i prostokąt.

Zadaniem dziecka jest określić jaki element domu możemy przedstawić za pomocą określonej figury geometrycznej np.:

Kwadrat – okna, ściana domu,

Koło – okno,

Trójkąt – dach,

Prostokąt – drzwi, okno, ściana domu.

Następnie dziecko układa z wybranych figur geometrycznych dom.

 

2/. „W jakim pomieszczeniu jestem? – zagadki pantomimiczne.

Cel: stymulowanie rozwoju i inspirowanie twórczych działań dzieci, rozwijanie logicznego myślenia poprzez kształtowanie pojęć, rozwijanie umiejętności przedstawiania poznanych treści za pomocą gestu, mimiki, ruchu.

 

Dziecko przedstawia scenkę, w której ma pokazać za pomocą mimiki, gestu i ruchów w jakim pomieszczeniu w domu obecnie przebywa np. odkręca wodę w kranie, myje ręce, osusza je ręcznikiem. Rodzice, rodzeństwo odgadują jakie to pomieszczenie (łazienka). Zmiana ról.

 

3/. Zabawy dowolne.

SCENARIUSZ ZAJĘĆ KOREKCYJNO-KOMPENSACYJNYCH

13.04.2021

Temat: Praca z wierszykiem pt. ,,Dziwny stwór”.

Cele: - usprawnianie analizy i syntezy słuchowo-ruchowej i koordynacji wzrokowo – ruchowej - kształcenie słuchu fonematycznego - ćwiczenia koncentracji uwagi, doskonalenie umiejętności czytania.

Forma: - praca indywidualna z rodzicem,.

Pomoce: - pojedyncze litery znane dziecku, klocki, kartki, kredki,

Przebieg zajęć:

1. Ćwiczenie wprowadzające: zabawa ruchowa - ,,Wszystko zwierzę, co ma pierze lata” Rodzic rozpoczyna zabawę słowami ,,Wszystko zwierzę, co ma pierze lata”, po których wymienia nazwy różnych zwierząt. Każdorazowo wypowiadając nazwę rozpościera ręce niczym ptak skrzydła. Dziecko wsłuchuje się uważnie w słowa rodzica i rozpościera ręce tylko wtedy, gdy padnie nazwa ptaka. Kto jednak ulegnie sugestii i uniesie ręce w nieodpowiednim momencie, daje fant, który po zakończeniu musi wykupić spełniając określone zadanie ( stań na jednej nodze i policz do 10,  podskocz 10 razy, zrób  pajacyka 5 razy itp.).

2. Rozsypanka – przestawianka. Z liter wyrazu np. KRASNOLUDEK dziecko tworzy dowolną ilość wyrazów, poprzez przestawianie liter. Zasada zabawy dopuszcza zmianę liczby i kolejności liter, wyklucza natomiast wielokrotne powtórzenie tych samych. Trzeba wymyśleć jak najwięcej wyrazów. Zadaniem dziecka jest policzyć ile sylab jest w utworzonym słowie, ile liter, wybrzmieć poszczególne głoski.

3. Układanka – uzupełnianka” . Połącz wyrazy kończące się tą samą sylabą.

sta-tek,      lo-ty,        ko-tek,       om-let,       tos-ty,       kwia-tek,              ko-ty,         kot-let,    mło-tek,     ku-ra,        mos-ty,      ru-ra

4. ,Dziwny stwór”. Rodzic czytaj wierszyk w całości. Podczas drugiego czytania mówi po jednym wersie i dziecko uzupełnia luki odpowiednimi wyrazami.

Idzie drogą dziwny ..…(stwór)…..,

A na plecach dźwiga …….(wór)…..

Pierwsze oko ma ….(zielone)……….,

Drugie oko ma …(czerwone)…………,

Trzecie oko …(fioletowe)………….,

Czwarte oko ma …(brązowe)….

Piąte oko …(żółte).. ma,

W szóstym błyszczy wielka ..(łza)...

Bo zapomniał dziwny …(stwór)…,

Komu miał dostarczyć …(wór)….

5. Rodzic ponownie czyta wiersz. Dziecko stara się go zapamiętać i powtórzyć.

6. Praca plastyczne „Stwór”. Zadaniem dziecka jest narysowanie stwora , o którym mówił wiersz”.

 

 

JĘZYK  ANGIELSKI 13.04.2021

In the castle

1. Let’s make a crown. Zróbmy koronę. 
Drukujemy koronę, wycinamy, sklejamy i bawimy się w króla, królową, księżniczkę lub księcia. Dziecko decyduje kim chce być:-) Robimy z koca płaszcz króla, dodajemy berło w postaci tłuczka i bawimy się w rodzinę królewską. Możemy również przygotować tron.
 
Pytamy dziecko: 
Who are you? Kim jesteś?
I'm a queen,
I’m  a king,
I'm a prince …… Jestem królową, królem, księciem…..
 
 
2. Włączamy muzykę królewską i król przechadza się po swoim królestwie: https://www.youtube.com/watch?v=SaCheA6Njc4  a poddani się kłaniają
 
A crown - korona
A throne - tron
A scepter- berło
A king - król
A queen - królowa
A prince - książę
A princess - księżniczka
 
Wydajemy polecenia królowi, królowej, księciu, księżniczce:
 
Put on a crown- ubierz koronę
Sit on the throne - usiądź na tronie
Walk like a king- spaceruj jak król
Bow to the queen - ukłon sie królowej
Bow to the king- ukłoń się królowi
 
3. Let’s build a castle. Budujemy zamek. Wykorzystujemy krzesła, koce i budujemy zamek. Jeśli nie ma możliwości kolorujemy kartę pracy The castle.
 
4. Słuchamy  i śpiewamy piosenkę Royal Finger Family
 
Steve and Maggie The Royal Family: https://www.youtube.com/watch?v=iKdori6E-FE&t=246s
 
 
5. A teraz opowiadamy dzieciom o prawdziwej Rodzinie Królewskiej, która mieszka w Londynie. Jedziemy na wycieczkę:
 
Let’s fly to London - Polećmy do Londynu
Let’s go to the Buckingam Palace  - Chodźmy do Pałacu Buckingham.
We are going to the palace. Idziemy do Pałacu: 
 
Zapraszamy na wirtualną wycieczkę po prawdziwym Pałacu Buckingham  https://www.youtube.com/watch?v=FtGN2wK9g_s
 
 
6. Urodziny brytyjskiej Królowej:  https://www.youtube.com/watch?v=gyNMb6ujH7E  Pokazujemy dzieciom prawdziwą rodzinę królewską, pokazujemy Królową, Księcia, Księżna, Księcia i Księżniczkę. 
 
7. Make a puppet. Robimy kukiełki z rolek po papierze toaletowym. Bawimy się w Rodzinę Królewską.
 
8. Worksheet. Drukujemy zadanie. Cut and pastę. Wynik i wklej. Wytnij literki i wklej je w puste pola. Popraw literki po śladzie.
 
Do pobrania: 1, 2345
 
 

 

TEMAT DNIA: DOM, W KTÓRYM MIESZKAM.

DZIEŃ 1 PONIEDZIAŁEK 12.04.2021

RANEK

Zabawy dowolnie wybranymi zabawkami.

 Zabay ruchowe:

 „Marsz w różnych kierunkach” – zabawa ruchowa orientacyjno - porządkowa. Dzieci poruszają się tak, aby nie nadepnąć na zabawkę np. klocka, samochód, lalkę...).

„Góra - dół” – ćwiczenia równoważne. Dzieci podnoszą zabawkę, trzymają przed sobą. Na hasło „góra” – podnoszą wysoko nad głowę, na hasło „dół” – wykonują skłon (ważne, aby kolana były proste).

 „Wyruszamy w podróż” – zabawa naśladowcza. Dzieci naśladują jazdę samochodem, samolotem, rowerem.

▷ Domy: obrazki ruchome, animowane gify i animacje ‐ 100% DARMO!I. TEMAT: „MÓJ  DOM” – nauka wiersza Doroty Kossakowskiej.

Cele: • zapoznanie dzieci z nazwą i wyglądem różnych domów: blok, wieżowiec, domy szeregowe, bliźniak, dom jednorodzinny, • utrwalenie znajomości swojego adresu zamieszkania, • kształtowanie umiejętności wypowiadania się na określony temat, • zwrócenie uwagi na to, iż dom to nie tylko budynek, ale również nasz kraj Polska.

Przebieg:

Zagadka

Ma ściany, podłogi, okna i drzwi,

a w nim mieszkasz ty. /dom/

- Co jeszcze ma dom oprócz ścian, podłogi, okien i drzwi? Dzieci układają na dywanie dom z patyczków. Następnie wymieniają poszczególne elementy okna, dach, drzwi, podłoga, ściany, komin/. Dzielą nazwy poszczególnych elementów na sylaby.

Słuchanie wiersza „Mój dom” Doroty Kossakowskiej.

Każdy człowiek ma swój dom.

Może być mały lub duży

Takie miejsce, do którego,

chętnie wracamy z podróży.

W moim domu jest wesoło,

wszyscy sobie pomagamy.

Gdy jest problem to idziemy,

do taty, babci lub mamy.

I jak być dobrym człowiekiem

każdego dnia się uczymy.

A gdy będziemy dorośli,

wiele dobrego zrobimy.

Ja kocham mój dom rodzinny

i kocham ojczyznę moją.

W Polsce chce mieszkać,

pracować i oddać jej przyszłość swoją.

Rozmowa na temat wiersza:

– Czy każdy z nas ma swój dom?

– Czy wszystkie domy są takie same?

– Jak jest w naszym domu i czego się tam uczymy?

– Co zrobimy jak będziemy dorośli?

– Gdzie chcemy mieszkać i pracować?

– Czy Polska jest naszym domem?

Zabawa „W jakim domu mieszkasz?”. Dziecko siedzi. Rodzic recytuje rymowankę i zwraca się do dziecka:

„Każdy z nas dom swój ma.

Masz go ty i mam go ja.

Bardzo proszę powiedz mi

w jakim domu mieszkasz ty?”                  (  Anna Zabielska)

Dziecko odpowiada na pytanie: w jakim domu mieszka, opisuąc słowami jego wygląd.

„Mój dom” – rysowanie kredkami („Trefliki w przedszkolu - sześciolatek” cz. 4, s. 67). Dzieci piszą ołówkiem po znakach rozpoczynając od kropek, a następnie kreślą je samodzielnie. Następnie rysują kredką po przerywanych liniach, kolorują rysunek, a na dole strony rysują swój dom. Na zakończenie podają swój adres zamieszkania.

Zabawa ruchowa „Dzieci do domu – dzieci na spacer”. Na hsło: dzieci na spacer- dzieci biegają po pokoju. Na hasło:       do domu - wracają do wyznaczonego wcześniej miejsca.

Fragmentaryczna nauka wiersza „Mój dom” Doroty Kossakowskiej.

Kończenie rozpoczętych zdań:

- Kiedy jestem w domu czuję się …….

- Lubię, gdy w moim domu …….

- Chciałbym, aby mój dom ….   

                                                                                                                                                                                                        Chłopiec Wykonujący Rysunek Rysunkowy Ilustracja Wektor - Ilustracja  złożonej z lifestyle, ilustracje: 176752427II. TEMAT: ĆWICZENIA OGÓLNOKSZTAŁCĄCE Z UŻYCIEM  PRZYBORU.

Cele: • rozwijanie ogólnej sprawności fizycznej, • kształtowanie umiejętności wykorzystania przyboru w trakcie ćwiczeń, 

Przybory: woreczek gimnastyczny lub mała poduszeczka, kolorowe kartki

Część wstępna.

Zabawa z kolorowymi kartkami.Rodzic pokazuje kolorowe kartki, np. – czerwona kartka oznacza, że należy przyjąć pozycję siad skrzyżny,

niebieska – leżenie na plecach,

żółta – wykonujemy pajacyki,

brązowa – podskakujemy jak piłeczka.

Część główna.

Dzieci -  woreczki gimnastyczne lub poduszeczka

1. Przekładanie woreczka  (poduszeczki) z ręki do ręki, z przodu i z tyłu

2. Przekładanie woreczka z ręki do ręki nisko za plecami i wysoko nad głową.

3. Kładziemy woreczek na głowę i wykonujemy skłon głowy w przód, woreczek spada na ziemię, podnosimy woreczek i powtarzamy tę czynność

5 razy.

4. Ćwiczenie jak wyżej tylko wykonujemy skłon głowy w tył, później to samo na prawy i lewy bok.

5. Kładziemy woreczek na głowę i na hasło „hop” wykonujemy przysiad podparty (woreczek nie może spaść z głowy), a następnie wracamy do pozycji wyjściowej. Powtarzamy ćwiczenie kilkakrotnie

6. Z postawy zasadniczej unosimy raz prawą, raz lewą nogę i za każdym razem przekładamy woreczek pod kolanem.

7. W siadzie podpartym o nogach ugiętych woreczek leży między stopami. Dzieci chwytają woreczek obiema stopami unoszą go w górę, następnie odkładają na podłogę, ćwiczenie powtarzamy 10 razy.

8. Ćwiczenie jak wyżej tylko po uniesieniu nóg w górę woreczek puszczamy.

9. W siadzie podpartym o nogach ugiętych palce stóp oparte na woreczku. Ruch: przesuwamy woreczek stopami jak najdalej do przodu i przysuwamy również palcami stóp jak najbliżej do siebie.

10. Ćwiczenie jak wyżej tylko raz ćwiczy prawa stopa raz lewa.

Część końcowa.

Ćwiczenia oddechowe -  w leżeniu przodem ćwiczący przedmuchuje zgniecioną w kulkę chusteczkę higieniczną.

Zabawy dowolne .

 Spacer  Cel: obserwacja różnego rodzaju domów.

POPOŁUDNIU

 

12 kwiecień 2021 poniedziałek

 

Temat dnia: DOM, W KTÓRYM MIESZKAM

 

1/. „Odwiedziny Robobota” – ćwiczenie w Karcie Pracy, s. 61.

Cel: utrwalenie znajomości swojego adresu zamieszkania, zwrócenie uwagi na to, iż nie należy go podawać osobom nieznajomym; ćwiczenie spostrzegawczości, orientacji przestrzennej, określanie czynności.

 

Dzieci pomagają Robobotowi odszukać właściwą drogę do jego kolegi, który mieszka w bloku na najwyższym piętrze. Następnie udzielają odpowiedzi na pytania. Na zakończenie łącza ze sobą odpowiednie klucze i kłódki oraz budowle i klocki, z których je wykonano.

 

2/. „Rób to, co ja” – zabawa ruchowo – naśladowcza.

Cel: kształcenie umiejętności naśladowania ruchów rodzica, spostrzegawczości, koncentracji uwagi. 

 

     Rodzic wykonuje dowolny ruch, dziecko naśladuje i zamiana ról.

 

3/. „Tworzymy rymy” – ćwiczenia z rymami.

Cel: rozwijanie umiejętności manipulowania słowami, zapoznanie ze słowami, które pasują do siebie ze względu na zgodność brzmienia, próby samodzielnego tworzenia wyrazów rymujących się.

 

Dziecko tworzy rymy do podanego przez rodzica słowa np.: domy – tomy – łomy – łakomy – dyplomy …

 

4/. Zabawy swobodne.

 

9 kwiecień 2021 piątek

Temat dnia: CO NAM DAJE WIEŚ

 

RANEK

1/. Zabawa dowolnie wybraną zabawką.

 

2/. „Co daje nam wieś?” – ćwiczenie z Kartą Pracy, s. 44.

Cel: zapoznanie dzieci z produktami spożywczymi wytwarzanymi na wsi oraz pracą rolnika, doskonalenie umiejętności kolorowania rysunku według podanego kodu.

 

Dziecko mówi jakie produkty spożywcze są wytwarzane na wsi i na czym polega praca rolnika. Następnie z pomocą rodzica czyta napisy i łączy je z właściwymi elementami na ilustracjach. Odkodowuje rysunek używając odpowiednich kolorów kredek.

 

 

 

ZAJĘCIA DYDAKTYCZNE

Temat 1: „Świnka”– technika origami /składanie z kwadratu/.

 

1/. Słuchanie wiersza pt. „Czystość” /brak informacji o autorze/.

Malutka świnka w błocie leżała.

Przyjaciół żadnych przez to nie miała,

gdyż ciągle brudna i zaniedbana,

nigdzie nie była mile widziana.

Flejtuchą wszędzie ją nazywano.

Plecami do niej się odwracano,

aż świnka wreszcie to zrozumiała

i o swój wygląd w końcu zadbała.

Teraz się myje i dba o siebie.

Mydła używa w każdej potrzebie.

Czyści buciki, ubranko zmienia,

bieliznę czystą co dzień ubiera.

A odkąd świnka mydła używa,

flejtuchą nikt jej już nie nazywa.

Więc ten kto nie chce zostać flejtuszkiem,

niech myje często rączki i buźkę.

 

2/. Rozmowa na temat wiersza:

Gdzie leżała świnka?

Dlaczego nie miała przyjaciół?

Jak ją nazywano?

Co postanowiła zrobić świnka, aby nie odwracano się od niej plecami?

Co powinniśmy robić, aby nie odwracano się od nas plecami? Jak dbać o czystość?

Jak wygląda świnka i gdzie mieszka?

 

3/. Demonstracja wykonania pracy przez rodzica.

 

4/. Praca dziecka.

Wykonanie świnki techniką origami zgodnie z instrukcją.

1) złóż kwadrat na pół po przekątnej,

2) ułóż trójkąt w pozycji,

3) jeden z dolnych rogów zagnij do góry,

4) narysuj na nim kropki to będzie ryjek świnki,

5) rogi z dwóch stron zagnij w dół i jeszcze raz w górę każdy, powstaną uszy świnki,

6) narysuj oczka i głowa świnki jest gotowa,

7) weź rolkę po papierze toaletowym i obklej ją dookoła różowym papierem,

8) na górnej części rolki przyklej wykonaną wcześniej głowę świnki,

9) z tylu przyklej ogonek /wycięty wąski pasek z różowego papieru, zakręcony za pomocą nożyczek/,

10) możesz też na oklejonej rolce po papierze narysować czarne plamy – błoto.